این مطلب در ادامه گوگل پرستی 5 نوشته شده است.
گفت: گیج شده ام. واقعا گیج شده ام. یعنی مغزم داره تعطیل میشه. نه. تعطیل شده. تعطیل نشده ها. اما اطلاعات زیادی یک دفعه وارد شده، نمی تونم مرتبشون کنم. هم کامپیوترم جاسوسه. هم موبایلم. هم اینترنت. اصلا قاطی قاطی هستم. یعنی راستش یک کمی هم ترسیده ام. نمی دونم چه اطلاعاتی از من دارند. از بابام. از داداش هام. قبلا گفتم که پدر من یه شغل معمولی در آموزش پرورش داره، عموم ارتشی هست، حدس می زنم رده بالا باشه، داداشم هم تو یکی از شرکت های تحقیقاتی وزارت نفت هست. دقیقا چه اطلاعاتی از اون ها دارن؟
گفتم: اولا تمام این صحبت ها رو گوگل تکذیب می کنه که نباید تعجب کرد. ثانیا شاید باور این همه اطلاعات، برای خیلی ها سخت باشه. ثالثا در ادامه خواهم گفت خریدار تمام این اطلاعات کی هست و به چه درد اون می خوره. پس فعلا در همین حد داشته باشیم که احتمالا، شاید، ممکنه، گوگل این اطلاعات رو از ما بدزده. اما اگر واقعا دزد باشه این اطلاعات رو از شما داره.
گفت: حالا به فرض جمع آوری، دسته بندی و تحلیل اطلاعات شخصی ما، از من و آشناهام چه چیزهایی داره؟
گفتم: همون طور که قبلا گفتم هر بانک اطلاعاتی یه شمارنده داره که شماره منحصر به فردی رو تولید می کنه. تو ایران مثلا شما کد ملی داری. ممکنه افراد دیگه ای با شما شباهت های زیادی داشته باشن. اسم. فامیل. تاریخ تولد. حتی شماره شناسنامه. اما کد ملی شما منحصر به فرد هست. پس بانک اطلاعاتی شمارنده می خواد. اون شمارنده تو بانک اطلاعات گوگل توسط Google Account تولید میشه. بعد وقتی هر محصولی از گوگل به سرور اصلی مرتبط میشه، شماره اکانت برای اون محصول ارسال میشه.
گفت: گیج شدم.
گفتم: اجازه بده مثال بزنم. البته باید اول تاکید کنم این فرض من هست. تنها من. شاید واقعیت نداشته باشه. اما قطعا به واقعیت شباهت داره. یعنی واقعیت یه همچین چیزی هست.
گفت: باشه. ادامه بدین لطفا.
گفتم: مثال رو روی این فرض ها سوار می کنیم. من مدیر عامل بدذات و خبیث گوگل هستم و شما قصد داری یه دستگاه گوگل نوت 2 بخری.
پرید وسط حرفم و گفت: به به. ممنون. 700-710 دلاری باید باشه. شنیدم خیلی قوی هست. اگر اینطوری بشه که دیگه معرکه میشه.
گفتم: اولا این یه مثال هست. ثانیا می بینم که هنوز وقتی اسم سخت افزار میاد، آب دهنت راه میفته، اما فراموش می کنی در واقع هر کدوم از این دستگاه ها بلای جون ما شدن.
گفت: فراموش کردم. ببخشید. مثالتون رو لطفا ادامه بدید.
گفتم: اجازه هست ادامه بدم؟
گفت: ببخشید. بفرمایید.
گفتم: هر تولیدکننده ای مثل سامسونگ و سونی و نوکیا و اچ تی سی و ... که میان برای امضای قرارداد خرید سیستم عامل موبایل، آندروید، تو قرارداد قید می کنم که باید مشخص باشه چه دستگاه هایی برای چه کشورهایی ارسال میشه.
گفت: یعنی چی؟
گفتم: مثلا شرکت سامسونگ داره این همه مدل تولید می کنه. مثلا گوشی گالاکسی مینی S5570 رو که تولید می کنه، تولیدات خودش رو پارت بندی می کنه. یعنی میگه این هزار تا رو اسمشون رو میذاریم سری 1. بعدی سری 2. سری 3. سری 4. و ... . وقتی یه نفر ازش یه دونه یا هزار تا گوشی مینی می خواد بخره، ازش یه سوال می کنن. کجا می خوای ببری؟ اصلیتت کجاییه؟ محل سکونتت کجاست؟ خریدار میگه خونمون ایرانه. یا میگه این هزار تا رو برام با کشتی بفرستید ایران. سامسونگ باید از سری 3 که مختص ایرانی هاست، براش ارسال کنه.
گفت: اون وقت به چه دردی می خوره این کار؟
گفتم: اگر روزی روزگاری جنگ شد، یا خواستن پدر صاحب بچه ایرانی ها رو در بیارن، گوگل به عنوان طرف قرارداد میدونه تو ایران از هر مدل گوشی ایرانی، چه شماره هایی باید تو ایران باشن. اون وقت، به محصولاتش دستور میده، دستگاه رو تا ابد خاموش کنن. شما می بینی تمام گوشی های موبایل، به دلیل مشکل سخت افزاری یا نرم افزاری خاموش شدن، هنگ کردن یا هر چی. این یعنی یه مصیبت رو مصیبت های جنگ تحمیلی علیه ایران.
گفت: این واقعیت داره؟
گفتم: من که گفتم. اولا من مدیر بدذات گوگل هستم. پس این ها زاده خیالات من هست.
گفت: پس الکی داری تخیل می زنید؟
گفتم: این رو هم گفتم که واقعیت یا این هست یا یه همچین چیزی. اصلا این تخیلات رو بعید و دور از ذهن تصور نکن.
گفت: چشم. پس واقعیت شاید این شکلی نباشه، ولی احتمالا شبیه این هست.
گفتم: این رو هم در نظر بگیر. من یک نفر هستم با تخصص محدود. قطعا متخصصان بزرگتر می تونن دقیق تر، بزرگتر و مخرب تر تخیل کنن و اون ایده ها رو علیه ایران یا هر جای دیگه به کار ببرن.
گفت: این که خیلی خطرناک میشه.
گفتم: دقیقا. بذار یه سوال ازت بپرسم. میدونی اینترنت کجا و چطور متولد شده؟
گفت: یه چیزهایی یادم هست که قبلا تو دانشگاه های آمریکا یا تو ارتش آمریکا بوده. بعد عمومی شده.
گفتم: آفرین. ارتش آمریکا این رو داشته. بعد که بهترش رو بهش میدن، این رو عمومی میکنه و ازش سوء استفاده می کنه.
گفت: خب. حالا چه ربطی به موضوع ما داشت؟
گفتم: دقیقا همین جمله در مورد گوشی موبایل هم ممکنه صحبت داشته باشه. اینترنت وقتی عمومی میشه که اولا یه مدل بهترش رو به ارتش میدن. ثانیا آمریکا ازش سوء استفاده میکنه. گوشی موبایل هم همینه. به هیچ وجهی عاشق چشم و ابروی تو نیستن که آخرین تکنولوژی روز دنیا رو دست تو میدن. حالا بعد توضیح بیشتری میدم. فعلا داشته باش که گوگل میدونه چه سری تولید چه مدل چه گوشی ی الان تو ایران هست.
گفت: خب. پس اجازه بده. 26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.
گفتم: باریکلا به این جملات ناب. کم کم داری راه میفتی. باید برات یه جفت کفش جغجغه ای بخرم.
گفت: ما اینیم دیگه.
گفتم: خب. شما به محض خرید گوگل نوت 2، یه سری تنظیمات رو روش انجام میدی. دسترسی اون رو به اینترنت باز می کنی و ایمیل خودت رو ذخیره می کنی. این اولین قدم هست. دستگاه خودش رو به سرور متصل می کنه. شماره خودش، شماره سری تولید خودش و ایمیل شما رو میده. اولا سریال دستگاه رو پیدا می کنن. از حالت هنوز فروخته نشده و استفاده نشده خارج می کنه. نام کشور استفاده کننده، ایران رو اکتیو میکنه. در ضمن شماره اکانت شما رو در افراد استفاده کننده وارد می کنه. ثانیا در اکانت شما شماره سریال دستگاه رو اضافه می کنه. در نهایت شماره اکانت شما رو برای دستگاه ارسال می کنه. با این کار، از این به بعد دیگه محصولات گوگل نیازی ندارن خیلی از مراحل رو برای ارسال اطلاعات فرد استفاده کننده طی کنن. گوگل مپ ارسال می کنه، فلان شماره اکانت فلان نقطه از روی زمین رو چک کرد. اون شماره اکانت فلان نقطه رو به عنوان خونه داداش ذخیره کرد.
گفت: چه سیستمی دارن. چه خوف و خفنه؟
گفتم: سرورشون تمام اطلاعات دریافتی رو ذخیره می کنه. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. و این جمله پشت سر هم تکرار میشه. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد. فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.
گفت: پس سرور قدرتمندی باید داشته باشن. 27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.
گفتم: البته که دارن. تمام این اطلاعات دسته بندی شده، تحلیل شده و به صورت دوره ای، مثلا دوره های 2-3 ماهه، آپدیت و گزارش گیری میشن. «تو این سه ماه علایق فلان اکانت به این شکل تغییر کرده یا عوض شده».
گفت: اون گزارش ها برای کی ارسال میشه؟ خریدار تمام این اطلاعات کی هست؟
گفتم: به اون هم میرسیم. فقط باید بدونی گوگل تنها ابرشرکتی نیست که داره اطلاعات رو جمع آوری، دسته بندی، تحلیل و به فروش می رسونه. مایکروسافت از قدیمی ترین فروشنده ها هست. اپل هم همین طور. و همین طور بقیه شرکت های سخت افزاری و نرم افزاری.
گفت: با این حساب خریدار از ریز و درشت اطلاعات شخصی و کاری و شرکتی ما خبر داره که.
گفتم: البته که داره. وقتی خطر رو ندونیم، نشناسیم، بلد نباشیم یا بی اهمیت جلوه بدیم، این میشه که تو محرمانه ترین جلسات ما، گوشی های موبایلمون روشن تو جیب هامون هستن و دارن جملات رو ترجمه، تبدیل به TEXT و ذخیره می کنن.
گفت: تو فکر رفتم اساسی.
گفتم: یعنی تا حالا نشده بود از خودت بپرسی، آخه گوگل چرا این همه به ما فکر میکنه و رایگان همه خدماتش رو در اختیار بشریت قرار میده؟ چرا یاهو اولین سرویس ایمیل رایگان و مسنجر رایگان رو در اختیار تمام دنیا قرار میده؟ چرا مایکروسافت با قدرت جلوی استفاده از ویندوز کرک شده و خریداری نشده رو نمی گیره؟
گفت: داغونم کردی. داغونم کردی.
1- مختصات جغرافیایی هر فردی رو از طریق IP اتصال نگه میداره.
2- اگر گوگل آمار جستجوهای من رو منتشر کنه آبرو برام باقی نمیمونه.
3- گوگل آمار اس ام اس ملت رو داره.
4- گوگل قابلیت voice2text داره.
5- گوگل تلاش میکنه از هر طریقی به شماره موبایل من برسه.
6- گوگل به هر طریقی می خواد مدل گوشی من رو بدونه. ولی نمیدونم چرا.
7- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل جستجوها دسته بندی می کند.
8- گوگل علایق های من رو از طریق تحلیل خریدها دسته بندی می کند.
9- تحلیل جستجوهای پیشین منتهی به suggest می شود.
10- گوگل با suggest سعی در جهت دهی به افکار کلی و جستجوی جزئی کاربران بر میاید.
11- خودم با دست خودم نقشه خونه خودمون و آشناهام رو با مختصات دقیق دادم گوگل.
12- گوگل می تواند من را بدبخت کند.
13- گوگل به واسطه حماقت من، آشنایان، اقوام، والدین، نزدیکان و ... را هم می تواند بدبخت کند.
14- Google Drive یعنی اطلاعات شخصی در دل غریبه.
15- کروم بوک، لپ تاپ گوگل، یعنی همه اطلاعات با هم در دل غریبه.
16- جیمیل یعنی لیست دوستان و آشنایان و همکاران و اطلاعات شخصی و کاری در دل غریبه.
17- گوگل+ و فیس بوک یعنی علاقمندی ها و دوستان در دل غریبه.
18- اینترنت می تواند موارد مثبت را از دید کاربران دور و موارد منفی را نزدیک کند. در مورد تمامی سرچ ها این امکان وجود دارد. خصوصا جستجوی سایت، عکس و فیلم.
19- شبکه سازی یعنی گوگل نه تنها اطلاعاتی که شما از خودت لو دادی رو داره، ثانیا اطلاعاتی که دیگرون در مورد شما گفتن رو هم داره.
20- هر چقدر از محصولات آنلاین گوگل فرار کنم، کروم خودش یه دنیا دزد اطلاعات هست.
21- میکروفون گوشی، تبلت و کامپیوتر همیشه می تونن گوش یه غریبه باشن که دارن مکالمات من، فرکانس صدا، و صدای محیط اطراف من رو شنیده، تحلیل کرده و در صورت نیاز تبدیل به Text کرده و ذخیره می کنن. این مکالمات شامل صحبت های پشت تلفن با خانواده، دوستان و هر فرد دیگه ای هم میشه.
22- صفحه لمسی می تونه اثر انگشت من رو ذخیره کنه. هر 10 انگشت رو.
23- دوربین ها دارن از ما عکس می گیرن. صورت ما رو ذخیره می کنن. همچنین محیط اطراف ما رو. ساختمون ها رو. حتی لوازم داخل منزلمون رو.
24- جی پی اس همیشه میدونه من در چه ساعتی، در چه حالتی، در حال مکالمه با چه فردی، کجا هستم.
25- گوگل از دفترچه تلفن داخل موبایل علاوه بر به دست آوردن شماره موبایل افراد، شبکه سازی هم می کنه.
26- احتمالا در زمان خاص، گوشی های موبایل بنا به دستور اجنبی از کار افتاده و سیستم مخابراتی کشور رو فلج می کنن.
27- سرور گوگل هر لحظه این جمله رو دریافت می کنه: فلان محصول در مورد فلان اکانت در فلان تاریخ و ساعت این گزارش رو داد.
